Complexe rouwverwerking na verlies door zelfdoding

Het recente nieuwsbericht over de toename van zelfdoding onder jongeren heeft mij dubbel geraakt. Iedere vroegtijdige dood is te betreuren, of iemand jong of oud is. Het maakt me verdrietig, al die verloren zielen die geen andere uitweg meer zagen, alle hoop hadden verloren. Vroegen ze om hulp en hebben ze die gekregen, of was het al te laat? Misschien hebben ze wel in stilte geleden, wilden ze anderen niet lastigvallen.

Ook voel ik mee met de nabestaanden. Een dierbare verliezen is moeilijk, maar het verwerken van het verlies van iemand die zelf voor de dood heeft gekozen leidt tot een nog intensere rouwverwerking. Ik heb dat in mijn nabije omgeving meegemaakt en van dichtbij kunnen zien wat dat bij de directe nabestaanden teweeg heeft gebracht.

De manier van zelfdoding kan schokkend zijn en het vinden van de overledene kan bijzonder traumatisch zijn. Dat zijn beelden die lang op je netvlies blijven staan. Je kan ook te maken krijgen met politie en andere instanties, terwijl je in shock bent en nauwelijks in staat te begrijpen wat er gebeurd is.

Lees verder

Bladerdip

De bodem is bedekt met een oranjerood bladertapijt. Uitgelaten kinderen rapen kastanjes en eikels op om er thuis leuke beestjes van te knutselen. Een eekhoorntje hupt parmantig van boom naar boom op zoek naar beukennootjes om zijn wintervoorraadje mee aan te vullen. In huis geurt het naar zelfgemaakt erwtensoep en de kachel staat te snorren op vier. Hoera, het is herfst!

Toch kan dit seizoen niet op ieders enthousiasme rekenen. Sommigen zien de wereld nu als een landschap waar een grijze sluier van droefheid overheen gedrapeerd is. Ze snakken naar koolhydraten en zoete lekkernijen, ervaren concentratieverlies en voelen zich lusteloos terwijl hun gevoelsleven steeds meer de vorm van hun druilerige omgeving aanneemt. Hallo, herfstdepressie!

Lees verder